میخائیل شمیاکین ( Mikhail Shemyakin ) که نتوانست با آرمان های هنر مقبول اتحاد جماهیر شوروی سابق ( یعنی رئالیست سوسیالیستی که  دکترین استالین بود ) کنار بیاید، مجبور به ترک روسیه شد...

مجسمه های او بسیار خاص و تفکر بر انگیز هستند، به مانند مجسمه " پتر کبیر"  که در سنت پترزبورگ قرار دارد. اما کاری که مرا مجذوب کرده، دو کودک را نشان می دهد که گویی مشغول بازیی هستند که در آن چشم بندی بر چشمانشان قرار گرفته است، در حالی که اشباح تمام شرارت ها و نا آرامی های آدم بزرگ ها، آن ها را محاصره کرده است. اگر چه مضمون کار سانتیمانتالیستی و رقیق است، اما اثر به یاد ماندنی ست.

 او که زندگی سنت شکنانه و نا معمولش، باعث شهرت او به عنوان " شوالیه ِ سیاه ِ دنیای ِ زیر ِزمینی ِ روسیه " شده، در تقابل با کارش قرار می گیرد. شاید این نوع زندگی، رقت نگاه را کنار میزند و کار یاد شده را حاصل تجربه ای عمیق معرفی میکند.