![]() |
![]() |
|
| ادراکات لعنتی ما |
ماشین حرکت می کند و چشمانم تنها به فضای بیرون دوخته می شود. بارها از خود پرسیده ام که این میل بی پایان برای تماشا از چیست؟ آیا سکون اشیاءی پیرامون، مرا گریزان می کند؟...حال آنکه سکون دلربای عکس، عصیانی ست علیه این باور.
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 1386/06/06ساعت توسط خوابگرد |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
|
RSS
|