نن گلدین، عکاس و فیلمسازی ست که، نگرشش به دنیای بیرون خیره کننده است. عمده سوژه های او، دوستانش ند و در حقیقت، عکاسی برای او، نوعی ثبت خاطره محسوب می گردد. به لحاظ وجود حس عاطفی بین عکاس و سوژه ها، نوعی سیلان غریب در عکس ها موج می زند. برای مثال در این نمونه عکس، میستی و جیمی که دو دوست ترانس سکشوال نن هستند و برای شرکت در فستیوالی سوار تاکسی شده اند، سوژه عکاس هستند. سمپاتی سوژه ها، ما را وادار می سازد که نوعی بازاندیشی در معیار های متعارف داشته باشیم و از این راه، عکس قدرتی خیره کننده میگیرد. روشن ست که کسی که به ناگهان وارد کارزاری می گردد تا با دوربینش، به شکار موقعیت بپردازد، از دسترسی به چنین زلالیتی، محروم می ماند.