نیچه در " غروب بتان " از سه خطای بزرگ یاد می کند. الف–  خطای ِ نشاندن پی ِ آمد به جای علت ب-   خطای رابطه ِ علیت نادرست ج-  خطای علت های ِ زاده خیال

الف–  افزایش نرخ بهره بانکی، حاصل تورم، رکود و فساد اقتصادی ست. دولت ِ ولد مورت، برای ریشه کن کردن تورم،  مبادرت به کاهش نرخ بهره بانکی کرده است. مانند این است که برای خنک کردن یک اطاق، به جای استفاده از پنکه و کولر، درجه بندی دماسنج را تغییر دهیم.
ب- نیچه متذکر می شود که فضلیت حاصل سعادتمندی است. حال اگر به ضرب و شتم بخواهیم پوشش مردم را طبق فضیلتی فرضی تغییر دهیم تا جامعه به خیر و سامان برسد، خطا کرده ایم. مانند آن ست که دکتری برای درمان آبله مرغان، احرام بستن را تجویز کند.
ج- حذف کوشش و جایگزینی ِ ادعیه و توسل، تباه کننده فرهنگ ما بوده است.