Christo به همراه همسرش Jeanne Claude هنرمندانی در خور اعتنا هستند که به واسطه Environmental Installation Art شهرت یافته اند. ایده خاص این دو، بسته بندی و یا ایجاد پوشش برای چشم اندازهای معروف است. تکان دهنده ترین عنصر این ایده، ابعاد غول آسایی ست که گاه منجر به استفاده از پرده هایی به طول چهل و سه کیلومتر شده است!

این زوج هنرمند همواره منکر هرگونه معنای پنهانی برای کارهایشان بوده اند و بارها گفته اند تنها جنبه زیبائی شناسانه اثر برایشان اهمیت داشته است. آنها همچنین اظهار داشته اند که هدف شان ایجاد دنیایی زیباتر بوده، در عین آنکه خواستار ایجاد موقعیتی بوده اند تا به چشم اندازهای آشنا، از زوایه ای تازه تر نگریسته شود! به قول David Bourdon این دو "آشکار سازی را از طریق پنهان سازی" هدف گرفته اند!!

 با تمام تفاصیل عده ای منتقد نیز بر این باورند که کارهایی اینان، اهدافی فراتر را نشانه می رود. به طور مثال هنگامی که این دو با تلاش های بسیار توانستند توافق لازم برای بسته بندی ساختمان Reichstag (*) را به دست آورده و آن را اجرا کنند، هیجان خاصی را در دنیای هنر موجب شدند (بی شک این جلب توجه عمومی می تواند به بروز سئوالاتی پیرامونی منجر گردد که خود باعث می گردند که اثر، رسالتی عمیق تر که عمدتا سیاسی است را به عهده بگیرد.)

بسته بندی "خلیج کوچک" در سیدنی استرالیا و همچنین ایجاد حلقه های عظیم صورتی رنگی که از جنس "پلی پروپیلین" بوده و یازده جزیره را در میامی در بر گرفته بودند، از جمله دیگر آثار مشهور این دو هنرمند است. اما نبایستی ناگفته بماند که گاه به علت وجود هزینه های بالا در اجرای این پروژه ها (کسب توافق به علاوه هزینه های اجرا) اینان دچار مشکلات عدیده ای شده اند.

* این ساختمان مشهور که در اصل مجلس امپراتوری آلمان بوده، به جهت دو رویداد تاریخی به یاد ماندنی شده است. اول آنکه حریق این ساختمان در سال 1933 بهانه لازم را به دست حزب نازی داد تا به یک تصفیه حساب خونین بر علیه کمونیست ها دست بزند و دوم هم اینکه نماد پایان جنگ جهانی دوم عکسی است که دو سرباز روس را در حال نصب پرچم اتحاد جماهیر شوروی بر فراز آن نشان می دهد!