"... و یک کم بالاتر از توده ماسه های فشرده شده، یک لایه رسوباتی (Tufa) شکل گرفته که جهتش به سمت  "کاستل فلورنتینو" (Castel Florentino) ست. کمی بالاتر، در گل و لا های تل – انبار شده، می توان صدف هائی را جست. لایه های بسیاری بر اثر جابه جائی سطح جریان رودخانه "آرنو" به وجود آمده است. اما جابه جائی تدریجی کف دریا، این صدف ها را در این لایه های مختلف به جا گذاشته است، که به سادگی می توان در برشی از "کوله گونزولی" (Colle Gonzoli) که در جبهه رو به آرنو، دچار فرسایش و خوردگی شده است، آن ها را مشاهده کرد، جائی که نه تنها صدف ها، بلکه تعداد دیگر از جانداران دریائی، در گل و لای قدیمی و مایل به آبی رنگش قابل مشاهده است."

این واگویه درک لئوناردو نسبت به چگونگی شکل گرفتن صخره های رسوبی (ناشی از گل و لای جا به جا شده توسط جریان رود)، جابه جائی کف دریا (که البته موجب اصلی آن جابه جائی پوسته زمین است) و نحوه فرسایش خاک را به خوبی بر ملا می سازد.

البته این دقت نظرها بی تردید رد پای خود را نیز در نقاشی های لئوناردو به جا گذاشته. مثلا در نقاشی "بشارت"، اگرچه کوهستان نقاشی شده در دور دست قرار دارد اما چینه های افقی اش قابل تشخیص است. همچنین در هر دو نقاشی "باکره صخره ها"، غارهایی دیده میشود که دچار شکستگی اند یا اینکه عامل فرسایش، زیر ساخت آهکی آن را نخ نما کرده است!

* اولین طرح شناخته شده از داوینچی مربوط به هنگامی ست که او تنها بیست و یک سال داشته و دره مشرف به رودخانه آرنو (Arno) را نقاشی کرده است. در این طرح او چندین جنبه ازعلائق آتی اش (به خصوص زمین شناسی و هیدرولیک) را به خوبی نشان میدهد (**).

**  لئوناردو در یکی از دو تنها خاطره ای که از دوران کودکیش به یاد داشت، به نوعی روح کنجکاو و نا آرام خود را فاش میکند. لئونارد به یاد می آورد که در کودکیش یک دهنه غار را در کوهستان "اپنینس" (Apennines) کشف کرده و یاد آور میشود که چگونه میلی توصیف ناپذیر او فرا گرفته بوده تا کنج های نا مکشوف آن غار را برای یافتن چیزهای اسرار آمیز بجوید. اگرچه به جهت واهمه از حمله هیولاهای خیالی، به سرعت منصرف شد!