امروز صدمین سالگرد تولد "اسکار نیه میر"
(Oscar Niemeyer)، معمار مشهور برزیلی ست (او شاگرد و دنباله روی "لو کوربوسیه"
(Le Corbusier) معمار معروف سوئیسی ست) بزرگترین پروژه ای که نیه میر انجام داده، مربوط به طراحی معماری شهر برزیلیا در حدود پنجاه سال پیش ست. شهری که از نقطه صفر و در یک منطقه بکر ساخته شد.

طرح اولیه نیه میر برای شهر برزیلیا، شامل خیابان هایی بود که هیچ تقاطعی نداشتند (اومعطلی بیست دقیقه ای هر فرد در ترافیک را بی احترامی به نوع  بشریت قلم داد میکرد!) همین طور تمامی ساختمان ها توسط ستون های در هوا معلق بودند تا همچنان بتوان از فضای زیرین آنها  برای تردد و فضای سبز استفاده نمود! نیه میر یک ایده سوسیالیستی نیز مد نظر داشت و آن اینکه تمام ساختمان ها به دولت تعلق داشته باشند و هر فرد موظف باشد که برای اجاره آن کرایه بدهد، خواه او یک  دولتمرد باشد و خواه شهروندی عادی (او به خاطر عقاید چپی اش در هنگام کودتای راستی ها، مجبور به یک تبعید خود خواسته به پاریس شد. معروف است که کاسترو یک بار گفته، آخرین سوسیالیست ها، او و نیه میر هستند!)

اگر چه به دلایل مختلف در هنگام اجرا، دستکاریهاری در طرح ها داده شد، اما همچنان امضای این هنرمند در معماری برزیلیا قابل تشخیص است. معروفترین این معماری ها، سکونت گاه رئیس جمهور وقت، خانه نمایندگان، کنگره ملی، وزارت خانه ها و کلیسای برزیلیا است. البته معماری کلیسای برزیلیا، به هیچ وجه با معیارهای سنتی سازگار نبوده و نمای خارجی آن ترکیبی از چند هذلولی ست، در حالی که دهلیز ورودی نیز نیمه تاریک طراحی شده است (از این رو دهلیز در تضاد احساسی با نمای روشن بیرونی و البته هال نورانی داخل آن قرار میگیرد.) هرچند این اثر در مقابل کار پیشتر نیه میر یعنی کلیسای "سائو فرانسیسکو دسیس"
(São Francisco de Assis) جنجال کمتری در پی داشت، کاری که کاملا غیر متعارف بود و برای او دردسرهای ایجاد کرد (مسئولان کلیسای مرکزی تا مدت ها از متبرک ساختن کلیسا امتناع میورزیدند و اینگونه استفاده از آن تا مدت ها به تعویق افتاد!) بایستی اضافه کنم که نیمه میر به خاطر علاقه وافر به استفاده از خطوط منحنی در نماها، همواره مورد انتقاد پست مدرن ها بوده است.