" اگر یک مرد خیمه ای از کتان در اختیار داشته باشد که هیچ روزنه ای در آن وجود نداشته و اضلاع جانبیش هفت متر و عمق آن چهار متر باشد می تواند از هر ارتفاعی، بی هیچ صدمه ای بپرد." – از یادداشت های  لئوناردو داوینچی

برخلاف چترهای نجات امروزی در چتر لئوناردو، از چند تیرک بهره گرفته شده است. این خود تا حدودی احتمال آسیب برای چترباز را پیش می آورد. نکته ضعف بعدی اینکه شبیه سازی نشان داده است که در شرایطی، چتر نوسانی می گردد. اما با ایده داوینچی مبنی برای آویزان شدن فرد با آرنج های خود از چتر، تا حدود زیادی این نقصان کم اثر می گردد.

برخی محققان باور دارند که داوینچی مدلی از چتر را ساخته و آن را آزمایش کرده است، هرچند احتمالا مدل دهها برابر کوچکتر از اندازه واقعی بوده است. اما پانصد سال بعد، چتربازی انگلیسی به نام آدریان نیکولاس نمونه واقعی طرح را آزمایش کرد. ساخت این چترنزدیک به سه ماه به طول انجامید. سازنده  پس از آزمایش چتر در یک هوای مناسب اظهار داشت که پرش بسیار عالی و خالی از هر گونه تاب خوردن، نوسان و یا نقصان آزار دهنده ای بوده است!

با اینکه این طرح، دومین طرح قابل اجرا لئوناردو در زمینه پرواز بوده است، ولی متاسفانه نمی توان ادعا کرد که طرح داوینچی الهام بخش اختراع چتر نجات بوده است، زیرا طرح او تا قرن نوزدهم کشف نگردید!