![]() |
![]() |
|
| ادراکات لعنتی ما |
در اوایل سال 2004 میلادی، عده ای محقق در " انسیتو و موزه تاریخ علم فلورانس" با هشت ماه فعالیت، توانستند یک مدل از ارابه بی اسبی که لئوناردو داوینچی طراحی کرده بود بسازنند. این مدل یک سوم اندازه واقعی بوده و احتمالا عجیب نخواهد بود که گفته شود که ماشین کار نیز می کرده است. این ارابه روبوت مانند، دارای سکان بوده و قادر ست که مسافتی در حدود چهل متر را بپیماید. پدرتی در باره این ماشین گفته است" با نگاه موشکافانه می توان شباهت این ماشین و مریخ نورد اسپریت را دریافت."
برای حرکت این ارابه ی بی اسب، تعدادی فنر کوک شده (به مانند برخی اسباب بازی ها) و با رها شدن ترتیبی این فنرها، تعدادی چرخ دنده به کارمی افتاده که خود حرکت کلی ارابه را ممکن می ساخته اند. اما بی آنکه در آن زمان چاره ای بتوان برای مشکل آزاد کردن ضامن اصلی در نظر گرفت، بایستی یک فرد، مخفیانه این کار را انجام می داده است و یا در صورت نیاز به داشتن حرکت دائمی، به مانند بسیاری از طرح های لئوناردو برای پرواز و به علت فقدان یک نیروی ذخیره شونده، ارابه نیازمند فعالیت دائمی یک نفر بوده تا فنرها را دوباره کوک نماید!
بایست توجه کرد که در زمان داوینچی، ساعت سازی به عنوان نانو فن آوری زمانه وجود داشته و چرخ دنده، بادامک و فنر، وسائلی شناخته شده بوده اند. ولی همانطور که اوتو مایر (Otto Mayr) متذکر شده است، ساعت ها و روبوت ها دارای مفاهیمی نزدیک به یکدیگرند، اما آنچه مهم بوده این است که داوینچی "ماشین سفر در زمان" را تبدیل به "ماشین سفر در مکان" نموده است. مارک روشئیم، مشاور روبوتیست پروژه، در این باره می گوید:" اگر مساله تنها یک ارابه فنری بوده که می توانسته حرکت کند، نمی توانستیم مساله طراحی یک روبوت واقعی را خیلی جدی بگیریم. اون چیزی که خیلی مهمه اینه که با تغییر یه تعداد بادامک، شما می توانسته اید مسیر حرکت روبوت را مشخص نمائید. به عبارت دیگراین یک ماشین قیاسی ـ میکانیکی(Mechanical- Analog) قابل برنامه ریزی بوده است." |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 1386/09/01ساعت توسط خوابگرد |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
|
RSS
|