در طول جنگ جهانی اول، کشور سوئیس بی طرف ماند و این یک فرصت برای برخی اندیشمندان بود تا با فراغ بال به مداقه و بررسی دوباره ارزش های جوامع غربی بپردازند. حاصل این اندیشه ورزی ها جریان هنری دادائیست بود. این گروه با مطالعات خود، به این نتیجه قطعی رسیدند که ارزش های جوامع غربی، ریشه در خواست و اراده نظام سرمایه داری و صاحبانش ( به طور عمده بورژواها، چرا که برخی شرکت ها بر اساس نظام سهامی عام اداره میشدند ) دارد. بنابراین به زعم اینان، آتش افروزی جنگ، ریشه در ارزش های بورژوازی داشته است. یعنی اگر دلایل اصلی جنگ جهانی اول را یک به یک بر بشماریم، به وضوح این حقیقت نقاب از رخ خواهد کشید. موج های ناسیونالیست، استعمار، رقابت های تسلیحاتی و موازنه قدرت در اروپا که عوامل اصلی بروز جنگ جهانی بوده اند، چیزی نیستند جز نیروهای محرکه نظام سرمایه داری ( در آینده ای نزدیک این مسائل را بازتر خواهم کرد).
بنابراین اینان بی آنکه مانیفیستی صادر نمایند به جریان های "ضد هنر" تبدیل شدند. از این روست که انهدام آثار کلاسیک، از اولین دغدغه های اینان بوده است. شاید این گونه، کسانی را که با برپایی تظاهرات خواستار نابودی تابلوی مونالیزا بوده اند را درک کنیم. چرا که جنگ و "زیباشناسی" به یک اندازه، زائیده ارزش های بورژوایی بوده اند!