اولین منشور ِمدون ِمدنی توسط حمورابی وضع شد. اما مفاد آن، مجال بازگو کمترداشته است...

" اگر مرد و یا زن  آزاده ای [ در برابر برده ] بر یک آزاده دیگر تهمت قتلی بزند و نتواند آن را اثبات نماید،  کشته خواهد شد."
" اگر آزاده ای، گاو، گوسفند، الاغ  ویا اسبی را برباید، و آن متعلق به دولت و یا معبد باشد، بایست سی برابر آن را باز پس دهد. اگر دزدی از شهروندی عادی صورت گرفته شده باشد، بایست ده برابر آن را تاوان دهد. در صورت عدم استطاعت پرداخت، دزد کشته میگردد."
"اگر آزاده ای، یک برده و یا کنیز فراری را پناه دهد، خواه این برده متعلقه ی خصوصی باشد و خواه برای دولت و یا معبد باشد، و مرد  آن را تسلیم گزمه نکند، کشته خواهد شد."
"اگر پسری، به پدرش تعرض کند، دستان پسر بریده خواهد شد."
"اگر آزاده ای، بینایی یک اشراف زاده را زائل کند، چشمانش کور خواهد شد."
"اگر آزاده ای، دندان یک نفر، هم رده خویش را بشکند، دندانش شکسته خواهد شد."

Ancient Near Eastern Texts Relating to the Old Testament ed. by James B. Pritchard